KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2007/8058 E., 2010/4759 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCY 503/1 maddeleri gereğince; 1 yıl hapis ve 3.740. YTL adli para cezası.
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Çanakkale ili Eceabat İlçesi Behramlı Köyünde ikamet eden şikayetçi ...’in, olay tarihinde 33 yaşında olan oğlu ...’i evlendirebilmek için uygun birisini aradığını tanıdıklarına haber vermesi üzerine, Ordu ili Çatalpınar ilçesinde yaşayan akrabası ...’nin, sanık ...’in evinde kalan ... ’ı kastederek Fatsa’da uygun bir bayan var diye şikayetçiye haber yollaması sonucu, şikayetçi ...’in oğlunu ve akrabalarını alıp Fatsa’ya geldiği, sanık ... ve yeğeni olarak tanıştırılan ...
Toprak ile görüştükleri, ... ile şikayetçinin oğlu ...’in konuşup anlaştıkları, ...’in nasıl bir yerde yaşayacağını görmek üzere hep birlikte Çanakkale’ye geldikleri, oradan Behramlı köyüne gidildiği, ...’in köyde yaşamak istememesi ve ...’in köydeki evini beğenmemesi nedeniyle evlenmekten vazgeçtiğini söylediği bunun üzerine şikayetçi Hasan’ın sanık ...’dan, çeyiz parası olarak verdiği parayı geri istediği ancak sanığın da “para yanımda yok, Fatsa’ya gidelim vereyim ya da oradan göndereyim” demesine rağmen şikayetçinin bu sözlere inanmayıp, olayı kolluğa bildirerek şikayetçi olmasından ibaret olayda;
sanığın doğrudan doğruya şikayetçiye yönelen, onun iradesini fesada uğratan her hangi hileli bir davranışının bulunmaması, ...
Toprak’ın köydeki yaşam koşullarını beğenmemesi nedeniyle evlenmekten vazgeçmesinin, sanık ile ...’in önceden kararlaştırdıkları hileli bir plan olduğuna ilişkin her hangi somut bir delil bulunmaması, sanıkla tanışıp görüşmek için ilk hareketin şikayetçi ile yakınlarından gelmiş olması nedeniyle dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden ve sanığın şikayetçiyi kandırabilecek nitelikte ne gibi hileli hareketlerde bulunduğu da açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2007/8058, K. 2010/4759, 26 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama