Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/8391 K.2010/4965

1-Dairemizce de benimsenen ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 gün, 50/105, 01.06.1999 gün, 137/146, 10.10.2000 gün, 175/193, 23.10.2001 gün, 226/227 ve 30.05.2006 gün 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere.

5271 sayılı CMK.nun 225.(1412 sayılı CMUK.nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, bir olayın açıklanması sırasında başka bir fiilden bahsedilmesi o konuda da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2001 tarih ve 2001/4462 sayılı iddianamesinde,

hakkında dava açılan diğer sanıklarla birlikte hareket eden sanığın müştekiye sattıkları mal karşılığı aldıkları açık senedi ek iddianame ile dava açılan ve evrakı tefrik edilen sanık ...’e elden verip adı geçenin lehtar bölümüne kendi ismini yazarak meblağ bölümünü de onbeş milyar olarak doldurup sanık ...na ciro edip anılan sanık vasıtasıyla icra takibine koydurarak açığa atılan imzayı kötüye kullanmak suçundan 765 sayılı TCK.nun 64/1.maddesi delaletiyle aynı yasanın 509/1.maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı gözetilmeden ek savunma hakkı tanınıp memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan

mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; Resmi evrakta sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sonucu itibariyle sanığın aleyhine olacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,