Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/9399 K.2010/6098

5237 sayılı Yasanın 155/2. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesi, 5. fıkrasının, anılan maddenin 1. fıkrasında sayılan hak ve yetkilerden birinin kötüye kullanılması suretiyle işlenen suçlar dolayısıyla hapis cezasına mahkümiyet halinde uygulanabileceği öngörülmüş olup, şoförlük mesleğinin, sözü edilen hak ve yetkiler kapsamında bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde “sanığın şoförlük mesleğini kötüye kullanarak suçun işlenmesine sebebiyet verdiğinden 3 yıl süre ile şoförlük mesleğini yapmasını engellemek amacıyla ehliyetine el konulmasına” karar verilmesi yasaya aykırı,

sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;