765 Sayılı TCK'nun 350/1-3 maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 7/3.maddesi hükmü yanlış yorumlanarak 765 sayılı TCK.nun 81.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan dolayı kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı indirici sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya içeriğine göre 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın fazla ceza verildiği,
cezasının ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.