Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/21173 K.2011/22523

2- Sahtecilik suçundan; 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80 ve 59. mad.ce 1 yıl 11 ay 10 gün h.c.nın TCK.nun 71. mad.ce toplanarak neticeden 1 yıl 21 ay 10 gün h.c.

Sahtecilik suçundan hüküm kurulurken kararın gerekçe bölümünde sanıkların birleşen davaların konusunu oluşturan Osmangazi Belediye Başkanı ...’un imzasını taklit suretiyle düzenledikleri belgelerin iğfal kabiliyeti bulunmadığı, bu nedenle suç teşkil eden "yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgelerinde" belediye görevlilerinin imzasını sahte atıp, anılan belgeleri sahte düzenleyerek Tedaş’a ibraz edip temyiz dışı kişiler adına usulsüz abonelik kaydı yaptırdıklarının kabul olunması karşısında;

hükmün konusunu oluşturan “yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgelerinin” suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 350/1-3. maddesi kapsamında kalan belgelerden olduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; değişen suç vasfına göre sanıkların eylemine uyan “sahte yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesi düzenleyip kullanmak ve cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 15.02.2001 ve öncesi tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,