Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/14315 K.2011/1038

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup;yüze karşı verilen hükümde “başvuru mercii ile sürenin başlangıcının” gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle,sanıklar ...,...,...,... ve ... müdafiinin hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiş,katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden istemin beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek incelenip gereği görüşüldü:

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında;sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK. nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının,sanık ... ve ... yönünden 18.03.2002 ve 12.02.2002 sorgu tarihlerinden,anılan yasanın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının mahkum olan diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile ... yönünden 2000 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,