KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/22704 E., 2010/8358 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi ihmal, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Sanık ... için:765 sayılı TCY'nın 230/1, 59, 72 maddeleri uyarınca erteli 960 YTL adli para cezası
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Sanıklar ... ve ... için: 5237 sayılı TCY'nın 204/1-3, 43, 62 md.leri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası
I-Sanıklar ... ve ... haklarında “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkümiyet hükümlerine yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Resmi belgede sahtecilik suçundan hükmolunan hapis cezasının miktarı yönünden 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanıklar hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,
suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK. nu ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun bütün hükümleri olaya uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle anılan suçtan kurulan mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında görevi ihmal suçundan verilen mahkümiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”nın takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/22704, K. 2010/8358, 12 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama