Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/3230 K.2012/11594

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü, sanığın Dörtyol ilçesi Payas Ziraat Bankası ATM'sine kart sıkışmasını sağlayacak şekilde düzenek yerleştirdiği, mağdur Mehmet Kertman'ın para çekmek için geldiği ATM'ye banka kartını yerleştirmesi üzerine kartın ATM'de takılı kaldığı, sanığın yardım etme bahanesiyle mağdura yaklaşıp kartın şifresini öğrendiği,

mağdurun ATM'den ayrıldığı sırada sanıktan şüphelenen kolluk görevlilerinin kartı henüz ATM'den alamadan sanığı yakalamaları şeklinde gerçekleşen eylem nedeniyle her ne kadar sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmış ve bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmiş, ise de, somut olayda mağdurun iradesi üzerinde kartın ele geçirilmesi yönünde herhangi bir hileli harekette bulunulmaması nedeniyle dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunmadığı, "banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması" suçunun ise yasadaki düzenleniş şekli gözönüne alındığında bileşik suç olarak düzenlendiği,

bu nedenle banka veya kredi kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi durumunda oluşabilecek hırsızlık, yağma, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık gibi suçlar ile banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçu arasında gerçek içtima kuralının uygulanarak failin her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği, 5237 sayılı TCK’nun 245/1. maddesindeki "her ne surette olursa olsun" ifadesinin ise banka veya kredi kartlarının sadece hukuka uygun yollardan ele geçirilmesini kapsadığı cihetle, sanığın önceden ATM'ye kurduğu düzenek sayesinde,

ekonomik değer taşıdığından kuşku bulunmayan menkul mal niteliğindeki banka kartını sahibinin rızası dışında sıkıştığı yerden alamadan yakalanması eyleminin "teşebbüs aşamasında kalmış hırsızlık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK'nun 158/1-f maddesi uyarınca, hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,