Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/3252 K.2010/13831

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin olayın hukuki uyuşmazlık niteliğinde bulunduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.01.2009 gün ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere.

765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkûmiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkûmiyetler yönünden de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında, uyarlanmayan hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilerek,

sabıka kaydında gözüken sanığın 765 sayılı TCK.nun 466/1, 51/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri gereğince verilen 36.000.000 TL (36,00 TL) ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün uyarlanmadığının tespiti halinde uyarlanması sağlandıktan sonra sonucuna göre, hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,