Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/8360 K.2011/932

I-Sanık ... hakkında "dolandırıcılık" suçundan "mahkumiyet hükmüne yönelen sanık müdafiilerinin temyiz itirazının incelenmesinde:

Sanığın, bir şekilde elinde bulundurduğu Denizbank'tan verilme katılana ait 4603...7233 nolu sahih kredi kartı ile 22.10.2003 tarihinde Spot Tic.ve Alsaç Tic.ünvanlı işyerlerinden sırasıyla 950 ve 550 TL.lik alışveriş yaparak haksız yarar sağladığının kabul edilmesi karşısında;

zincirleme suç hükmünün uygulanmaması ve elde edilen haksız yararın eksik hesaplanması sonucu TCK.nın 522.maddesi tatbikinde eksik ceza tayinindeki isabetsizlikler aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış ve 5237 sayılı TCK.nun 245/1.maddesindeki temel cezanın asgari haddi ve 5560 sayılı Yasanın 11.maddesi ile 245.maddeye eklenen 5.fıkra uyarınca uygulanması olanaklı hale gelen TCK.nun 168/2.maddesindeki indirim oranı dikkate alındığında lehe yasa uygulaması değişmeyeceğinden tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun somut olaya ilişkin hükümleri ayrı ayrı tatbik olunarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle sanık lehine olan kanun belirlenmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında "dolandırıcılık" suçundan verilen "mahkumiyet " hükmüne yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Hükümden sonra 08.02.2008 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK. nun 231 ve TCK. nun 7/2. maddeleri uyarınca sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,