Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/9682 K.2010/13944

01.05.2002 tarihli iddianamede; bankanın maddi varlıklarından olan çek kullanılmak suretiyle dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia olunmasına göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.12.2004 gün ve 173/228 sayılı kararında da belirtildiği üzere, yüklenen eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/3 (5237 sayılı TCK.nun 158/1-F) maddesine mümas "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst derece Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı yerine duruşmalara devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de,

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29.09.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,