Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/10361 K.2010/14723

Sanık hakkında meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınarak temel hapis cezasının da alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

dosyada mevcut Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün 25.06.2007 tarihli cevabi yazısı ile Ankara 42. Noterliği’nin 26.06.2003 gün ve 13853 yevmiye numaralı kati satış sözleşmesi ve müstenidatı belgelerden satış işleminin katılanın düzenlettirdiği 23.06.2003 tarihli ilişik kesme belgesi ve Sincan 1. Noterliği’nin 23.06.2003 gün ve 16125 yevmiye numaralı vekâletnamesi yerine bu vekâletnamenin Yenimahalle 4. Noterliğinin 23.06.2003 gün ve 17808 yevmiye numaralı işlemi ile çıkartılan onaylı örneği ve 26.06.2003 tarihli başka bir ilişik kesme belgesi kullanılarak yapıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki araca ait trafik dosyasının getirtilmesine ilişkin

bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen dolandırıcılık suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artıcı ve indirici bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçları denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin uygulanmama nedeni gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yüklenen suçun manevi unsurunun oluşmadığı,

takdiri indirim uygulanması,