Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/13895 K.2011/2166

Katılan vekilinin 09.08.2010 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede:

Suça konu faturaların adet ve tutarları itibari ile zararın ağırlığı nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 06.05.2008 gün ve 48/103 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı Yasa uygulamasında her bir suçun cezasının yekdiğerinden bağımsız olarak ertelenebilmesi olanağının varlığı aleyhteki yasayı lehe çevirebilecek bir ölçüt sayılamayacağı cihetle;

sanık hakkında lehe kabul edilip uygulanan 765 sayılı TCK.nun 71. maddesi uyarınca aynı neviden hürriyeti bağlayıcı cezaların içtima ettirilmesi gerektiği bu halde ise toplam ceza miktarı 2 yıldan fazla olacağından 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteleme olanağının bulunmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, uygulama maddesinin 213 sayılı Yasanın 359/b-1 yerine 359/2-b olarak gösterilmesi ise mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma sebebi sayılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, sanığın sahte fatura kullanmadığı,