Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/15828 K.2013/641

I- Sanıklar ... ve ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükümlere yönelen müdafilerinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, istemlerin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükümlere yönelen müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanık ... hakkında suç tarihlerinde; (haklarında mahkumiyet kararı verilen) diğer sanıklarla birlikte hareket ederek adı geçen şahıslara para karşılığında sahte okul diploma ve “diplomasını kaybedenlere mahsus öğrenim belgesi”ni düzenlemek suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında yüklenen suçla ilgisi bulunmadığını belirtmesi, adlarına sahte belge düzenlenen şahısların ifadelerinde; sanığın kendilerine suça konu belgeleri temin ettiği yönünde bir ibare bulunmaması karşısında; sanığın sahtecilik suçlarına iştirak ettiğine

dair yeterli delil bulunmadığı hususu gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde sanık Murat Özgan'ın suçlayıcı nitelikteki soyut beyanına dayanılarak mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Sanık ...'nın; suç tarihlerinde..... adına “lise diplomasını kaybedenlere mahsus öğrenim belgesi”, ... adına sahte diploma düzenlemiş olduğunun iddia ve kabul olunması; yargılama aşamasında adli tıp uzmanından alınan 10.03.2008 tarihli raporda; “inceleme konusu “lise diplomasını kaybedenlere mahsus öğrenim belgeleri” nin fotokopi olup asıllarının temin edilemediği,

mukayese belgeleri olarak tarihine uygun orijinal belgeler gönderilmediği gibi belgeler üzerindeki resmi mühür ve yetkili imza örnekleri de bulunmamakla birlikte dosya kapsamındaki ifadelerden adlarına belge tanzim edilen kişilerin belge almaya hak sahibi olmadıkları bildirildiği dikkate alınması sonucu belgelerin sahteliğinin kabulü gerektiği” nin belirtilmesi; ...'nın ifadesinde lise diploması almak amacıyla sanığa ortaokul diplomasını vermiş olduğunu söylemesi; ele geçirilen belgenin de bu sanık adına ortaokul diploması olması ve bu belgenin incelemesine ilişkin adli tıp uzmanınca düzenlenen 28.10.2006 tarihli raporda;

“mukayese belgeleri olarak tarihine uygun orijinal belgeler gönderilmediği gibi belgeler üzerindeki resmi mühür ve yetkili imza örnekleri de bulunmamakla birlikte dosya kapsamındaki ifadelerden adlarına belge tanzim edilen kişilerin belge almaya hak sahibi olmadıkları bildirildiği dikkate alınıp belgelerin sahteliğinin kabulü gerektiği” nin belirtilmesi karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak,

suça konu belgelerin incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve fotokopi belgelerin asıllarına ulaşılamaması halinde hukuki sonuç doğurmaya elverişli olup olmadıkları, aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması, ... hakkındaki ortaokul diplomasının menşeinden araştırılıp sahte olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın suçlarının sübutu halinde belge tarihleri de gözetilerek hakkında teselsül hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının da değerlendirilmesiyle hukuki durumunun takdir ve tayini yerine; yazılı şekilde eksik inceleme sonucu mahkumiyet hükümleri kurulması;

yasaya aykırı;

3- Kabule göre de;

765 sayılı TCK’nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK’nun 204/1. fıkrasında öngörülen cezaların alt sınırları aynı olduğundan, temel hapis cezalarının alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun aleyhe olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nunda cezanın üst sınırının daha az olduğu gerekçesiyle lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,