Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/15857 K.2013/1055

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; mahkemece 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesi uyarınca, başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup.

14.04.2009 gün ve 2008/465 Esas, 2008/537 Karar sayılı hüküm fıkrasında temyiz başvuru şeklinin açıkça gösterilmemiş olması nedeniyle 23.02.2010 ve 08.03.2010 tarihli dilekçelerle eski hale getirme talebiyle birlikte yaptığı temyiz istemlerinin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan,

16.03.2010 ve 02.04.2010 tarihlerinde verilen temyiz istemi ile eski hale getirme isteminin reddine ilişkin ek kararların kaldırılması suretiyle yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca; suçun işlendiği 11.02.2005 tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. ile sonradan yürürlüğe giren 5327 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezalar kişiselleştirilerek sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, gerekçesi gösterilmeksizin 5237 sayılı TCK.nu uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,