KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/2515 E., 2010/10377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte varakayı kullanmak, dolandırıcılık,
- Hüküm
- 1-..., ...ve F... için, 765 SK.nun 345, 59.mad göre 10'ar ay hp , ... ve ...hakkında tayin olunan cezaların 647 SK.nun 6.mad gereği erteleme
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
2- ... için; 5237 SK 157/1, 35,62,765 SK.nun 345, 59/2.mad göre 12 ay 15 gün hp
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzer, 5271 sayılı CMK.nun 232 maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun, 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkeme kararında ise, başvuru şekilleri ile başvuru süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı hususlarının gösterilmediği anlaşıldığından, sanık ...’ın 04.03.2008 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.12.2004 gün ve 173/228 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın bankanın maddi varlıklarından olan çekleri unsurları eksik olarak düzenleyip yaptıkları alışverişte kullanmaya teşebbüs etmek suretiyle dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia olunması karşısında;
eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK:nun 504/3, ve 345 ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 158/1-f ve 207. maddelerinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine hükmolunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/2515, K. 2010/10377, 30 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama