Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/2799 K.2010/10375

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232.maddesinin 6.fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34.maddesinin 2.fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkeme kararında ise, başvuru şekillerinin gösterilmediği anlaşıldığından, sanığın 27.12.2007 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1- Davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi içinde; karar tarihinde başka bir suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanığın 01.12.2006 günlü son oturumda bizzat hazır bulundurulması sağlanıp hükmün yüzüne karşı verilmesi gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı CMK.nun 196.maddesine aykırı şekilde yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın, aynı olayla ilgili olarak Ankara 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/106 Esas sayılı dava dosyasında yargılandığı savunması karşısında; gerçeği kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; bu husus tekrar yeterince araştırılıp tespiti halinde söz konusu dava dosyasının celbi ile derbest olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi takdirde ilgili dosyanın bu davayı ilgilendiren onaylı örnekleri bu dosya içersine konulup sonucuna göre, davaların mükerrirliği de tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde kararlar verilmesi,