Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/4834 K.2012/21015

14.05.2007 tarihli kriminal raporda suça konu belgenin aldatma kabiliyetinin bulunduğunun belirtilmesi, resmi belgede sahtecilik suçunun belgenin düzenlenmesiyle oluşacağı ve Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ile aldatma keyfiyetinin objektif olarak ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle aracının kollukta bağlı olması nedeniyle aldatma gerçekleşmeyeceğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişen teblignamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Suçtan önce kasıtlı başka suçlardan sabıkaları bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısı ile sanıgın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın tekerrüre esas sabıkası olması nedeniyle hükmolunan hapis cezasının TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine, müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı. Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;