Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/4864 K.2010/11087

Sanık hakkında mala zarar verme suçunda açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemesince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I-Katılan ...Ş. vekili Av.’in, yoklukta verilen ve adı geçen katılan bankanın diğer vekili Av. ...’na, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11 ve 17. maddelerine uygun olarak 15.02.2007 gününde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 26.02.2007 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin vaki temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmeyerek sanık müdafiinin suçların yasal unsurlarının oluşmadığına ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.02.2005 gün ve 16/14 sayılı kararında da açıklandığı üzere; cezanın belirlenmesi ve kişiselleştirilmesi her bir olay yönünden farklı koşullara tabi olacağı, bu kuralın aksine davranışın denetim olanağını ortadan kaldıracağı gibi infazda da tereddütlere yol açacağı gözetilmeden, sanık hakkında her mağdura yönelik eylemin hüküm fıkrasında ayrı ve bağımsız değerlendirilmesi yerine yazılı şekilde topluca hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesine aykırı davranılması, yasaya aykırı,

2-Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,