Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/6495 K.2012/19700

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce işlediği bir başka kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının ( c ) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaya ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, maddede yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/191 esas 2005/1006 karar sayılı ilamı yanında çok miktarda derdest ve karara çıkmış davası bulunduğundan bahsedilerek infazda karışıklığa ve tereddüde neden olacak şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılıp, yerine “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek,