Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/6862 K.2012/20136

I-Sanık hakkında "dolandırıcılık" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazının incelenmesinde; Sanığın bankanın maddi varlığı olan çek kullanılmak suretiyle işlediği iddia olunan ve 765 sayılı TCK'nun 504/3, 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f maddelerine nitelikli dolandırıcılık suçunu yargılama görevi üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamda yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 17.01.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanığın 'resmi belgede sahtecilik' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

a-02.08.2004 tarihinde müştekiye ait işyerinden çalınan suça konu çekin sanık ... tarafından sahte olarak tanzim edilip hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ...'ye verilerek kullanıldığı iddiasından ibaret olayda; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, sahte olduğu iddia edilen çek aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri tutanağa geçirilerek, yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp tartışılmadan ve denetime olanak verilmesi bakımından

çek aslı dosya içinde bulundurulmadan, mevcut onaysız fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

a-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve kararın gerekçe bölümünde de,

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde soyut ifadelerle lehe olduğundan bahisle sanığın 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre mahkûmiyetine hükmolunması,

b-Suça konu çekin niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 204/3. madde ve fıkrası kapsamında sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmadığı gözetilmeden anılan fıkra uyarınca cezada artırım yapılması,

c-Hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluğu cezasının aynı fıkranın (c) bendindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar, diğer bentlerdeki hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar hükmetmek gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,