Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/9412 K.2011/745

Hükmolunan cezanın miktarına göre koşulları bulunmayan sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

I)Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı gibi, kararın kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olduğu kabul olunan 5237 sayılı yasaya göre yeniden kurulan mahkumiyet hükmünün gerekçesinde.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 Sayılı CMK. nun 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması, Ceza Muhakemesi Kanununa göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması,

suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, nitelendirilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ve 232/6. maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulması, yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan geçerliliği sona eren önceki karara atıf yapılmasıyla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak sadece lehe yasa tartışılarak hüküm kurulması,

II) Kararın gerekçe bölümünde.

5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği, Resmi evrakta sahtecilik suçunun cezası, 765 Sayılı TCK. nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 Sayılı TCK. nun 204/1 maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde,

hapis cezalarının eşit olacağı ve 5237 Sayılı TCK. nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluklarının 765 Sayılı Kanunda bulunmaması cezasının ertelenmesi halinde deneme süresi içerisinde suç işlenmediği takdirde 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca cezanın infaz edilmiş,

765 sayılı TCK.nun 95.maddesi gereğince de mahkumiyet vaki olmamış sayılacağı cihetle 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun lehe olmadığı gözetilmeden bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde soyut ifadelerle 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,