Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/10445 K.2012/4396

I-Sanık müdafiinin sahte üretilmiş kartları kabul etmek suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın BNP Paribas (Fransa), Bank Of America (A.B.D), MBNA Euro Bank U.K (İngiltere) ile Svenska Handelsbanken (İsveç) bankalarına ait 1 ve Euro Kartensysteme (Almanya) bankasına ait 3 adet olmak üzere toplam 7 adet sahte üretilmiş kredi kartını kabul ettiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK.nun 245/2. maddesinde düzenlenen banka ve kredi kartı sahteciliği suçunun mağduru kartı çıkaran ilgili banka olduğu cihetle, eylemlerinin mağdur banka sayısınca biri zincirleme biçimde olmak üzere üç ayrı suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde zincirleme biçimde tek suçu oluşturduğu kabulü ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunma inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmolunan ceza miktarı itibari ile sanık hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık müdafiinin "resmi ve özel belgede sahtecilik" ve "başkasına ait kredi kartı numaralarını kötüye kullanmak suretiyle yarar sağlama ve yarar sağlamaya teşebbüs" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın sahte sürücü belgesi ve DHA muhabir kimlik kartı düzenleyip kullanmaktan ibaret eyleminin zincirleme biçimde tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden; iki ayrı suç oluşturduğunun kabulü ile resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

2-Sanık hakkında, [KART] ve [KART] sayılı kredi kartı numaralarını kullanarak işlenen suçlar bakımından, bu kartları kullanarak satın aldığı malların ele geçirilemediği, alışveriş yaptığı internet sitesi yetkilisi ...’in şikâyetçi olmadığı beyanı dışında sanığın kart hamillerinin veya bağlantılı diğer kişilerin zararlarını tazmin ettiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı,

[KART] sayılı kart numarası kullanılarak işlenen suç bakımından ise bu kart kullanılarak satın alınan malzemelerin bir kısmının sanığın yer göstermesi ile evinde ele geçirildiği ancak kalan malların bedelinin şikâyetçi Şazimet Alıcı’nın beyanından anlaşıldığı üzere yargılama sırasında tazmin edildiği gözetilmeden, soruşturma sırasında zararın tümüyle tazmin edildiğinden bahisle 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması,

3-Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebi karşısında sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının TCK.nun 50. maddesi uyarınca para cezasına veya seçerek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceği ve adli para cezalarının TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca ödemesi için mehil verilip verilmeyeceği veya taksitlendirilip taksitlendirilmeyeceği hususlarında olumlu, olumsuz bir karar verilmemesi,

Kabule göre de,

4-[KART] sayılı kart numarası kullanılarak işlenen suç bakımından kurulan hükümde TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 41 gün yerine 31 gün adli para cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı,

5-5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5 ve 14. fıkraları gereğince sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,