KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/10797 E., 2013/11530 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik suç işlemek için örgüt kurmak ve bu örgüte üye olmak
- Hüküm
- Tüm sanıklar hakkında TCK'nun 37/1. maddesi gereğince ayrı ayrı;
Karar Metni
550 kelime·3 dk okuma
1- TCK'nun 204/1-3, 43/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 3 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası, 2- TCK'nun 207/1, 43/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası, 3- TCK'nun 204/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 4 kez 2 yıl 1 ay hapis cezası, 4- TCK'nun 158/1-e, 43/1, 62, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ve 6.240 TL adli para cezası, 5- TCK'nun 54. maddesi gereğince müsadere
Sanık ... müdafiinin yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:
Şikayetçi Maliye Bakanlığı vekilinin 28.10.2010 günlü temyiz isteminden 22.02.2011 havale tarihli dilekçesi ile vazgeçtiği görülmekle, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede;
1- Sanıklar hakkında, Kanun hükmü gereği "sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik", "... adına sahte nüfus cüzdanı düzenlemek ve kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik", '...adına sahte nüfus cüzdanı düzenlemek ve kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik", "... adına sahte nüfus cüzdanı düzenlemek ve kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik" ve "... adına iki adet B sınıfı sürücü belgesi düzenlemek ve kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik" ve "özel belgede sahtecilik" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nun 170/3-h. maddesi hükmüne göre, yüklenen suç ve uygulanması gereken Kanun maddelerinin iddianamede bulunmasının zorunlu olduğu, aynı Kanunun 226/1. maddesinde ise; "sanık, suçun hukuki niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir halde bulundurulmadıkça, iddianamede kanuni unsurları gösterilen suçun değindiği Kanun hükmünden başkasıyla mahkum edilemez" hükmünün yeraldığı, dosyanın incelenmesinde;
sanıklar hakkında kanun hükmü gereğince sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik", "... adına sahte nüfus cüzdanı düzenlemek ve kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik", "...adına sahte nüfus cüzdanı düzenlemek ve kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik", "... adına sahte nüfus cüzdanı düzenlemek ve kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik" ve "... adına iki adet B sınıfı sürücü belgesi düzenlemek ve kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik" ve "özel belgede sahtecilik" suçlarından açılan kamu davalarında, bazı sanıklar yönünden sahtecilik suçları itibariyle hiç sevk maddesi gösterilmediği,
bazı sanıklar yönünden ise gösterilen sevk maddelerinin, mahkumiyet hükümlerinde uygulanan kanun maddelerini tamamen karşılamadığı görülmekle, sanıklara CMK'nun 226. maddesi gereğince, mahkumiyet hükmü kurulan suçlar yönünden ayrı ayrı ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
2- Sanıklar hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçu nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Sahte nüfus cüzdanı ile başvurarak Türk Telekom A.Ş'den sabit telefon hatları alıp kullanmak suretiyle haksız yarar sağlamaktan ibaret eylemin, Türk Telekom A.Ş'nin suç tarihinden önce 25.07.2005 tarihinde özelleştirilmesi sonucu kamu kurumu niteliğini kaybettiği cihetle, 5237 TCK'nun 158/1-e. madde ve fıkrasındaki "kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık" suçunu değil, nüfus idaresinin maddi varlığı olan sahte nüfus cüzdanının kullanılarak işlenmiş olması nedeniyle aynı Kanunun 158/1-d. maddesindeki "kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/10797, K. 2013/11530, 8 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama