Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/13461 K.2013/6026

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1) 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların, birbiriyle karşılaştırılmasında, alt sınırdan ceza tespitine ilişkin takdiri uygulamaya göre 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit olup,

5237 sayılı TCK.nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerekliliği nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu, 5252 sayılı Kanun'un 6/1. maddesi ile "kanunlarda yer alan ağır hapis cezalarının hapis cezasına dönüştürüldüğü" cihetle 765 sayılı TCK ile yapılacak uygulamada hükmolunacak cezanın 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca ertelenmesine kanuni bir engelin bulunmadığı gözetilmeden,

765 sayılı TCK ile yapılacak uygulamada ağır hapis cezasına hükmedilmesi gerekeceği ve cezanın ertelenemeyeceği gerekçesiyle 5237 sayılı TCK.nun erteleme yönünden daha lehe olduğundan bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,