Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/2004 K.2013/3579

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi nedeniyle, sanık ...'in hüküm fıkrasında Yargıtay'a temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesi karşısında, başvuru merciinde yanıltılmış olduğu açık olup, Yargıtay'a gönderdiği temyiz dilekçesinin geçerli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ...'nun ...'in isteği üzerine geçmiş tarihli sağlık raporu tanzim ettiğinin, hemşire ...'in ise poliklinik defterindeki 2567 sayılı hane üzerini çizip ...'i kaydettiğinin iddia ve kabul olunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, olayda adı geçen ... hakkında soruşturma ve kovuşturma olup olmadığı; tefrik edilen ... hakkındaki davanın ise akıbeti araştırılarak, varsa dava dosyaları getirtilerek incelenip, mümkün olması halinde davaların birleştirilip, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi;

yapılan inceleme sonucunda ...'in savunmasının doğrulanması halinde eyleminin yalnızca poliklinik defteri üzerinde tahrifat yapmaktan ibaret kalacağı gözetilerek, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu da göz önüne alınarak, hastane poliklinik defterinin ilgili sayfası incelenip, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,