Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/2933 K.2012/6280

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıkların önceden hazırladıkları tertibatla şikâyetçiye ait bankamatik kartının ATM’de sıkışmasını sağlayıp, şikayetçi kartını geri alabilmek için uğraşırken yardım etme bahanesiyle yanına yaklaşıp şifresini de öğrendikten sonra şikayetçinin ATM'den ayrılmasını müteakip kartı ve şifresini kullanarak bankamatik yoluyla bağlı olduğu hesaptan para çekmelerinden ibaret eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 504/3. maddesine uyan "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen " nitelikli dolandırıcılık " suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13.02.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,