Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/9666 K.2012/21231

Sahte pasaport ve nüfus cüzdanı kullanmak suçundan sanık ...'ün, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 350/3-son, 80. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesine göre cezasının ertelenmesine dair Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2004 tarihli ve 2003/797 esas, 2004/161 sayılı kararının sanık vekili tarafından temyizi üzerine,

hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanık lehine olan hükümlerinin belirlenmesi için inceleme yapılmaksızın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca iade edilmesini müteakip, sanık hakkında eski kanun olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin lehe olduğundan bahisle sanık hakkındaki 2003/797 esas, 2004/161 sayılı ilk kararda her hangi bir değişiklik yapılmasına yer olmadığına dair aynı Mahkemenin 26/09/2006 tarihli ve 2006/552 esas, 2006/526 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce verilen 05/03/2004 tarihli ve 2003/797 esas, 2004/161 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5320 sayılı Kanun'un 8/2. maddesi uyarınca iade işlemi temyiz sürecini sonlandıran, yerel mahkemenin kararını ortadan kaldıran, mahkemece uyulması zorunlu olan kendine özgü bir işlem olduğu ve iade ile önceki hüküm ortadan kalktığı cihetle, yeni esasa kayden görülen yargılama sonucunda "duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinde sayılan unsurları içermeden,

sadece temyiz sonrası ortadan kalkmış bulunan ilk karara atıf yapılarak, yazılı biçimde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 15.06.2011 gün ve 2011/7894/34290 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2011 gün ve KYB.2011237586 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade işlemi; temyiz sürecini sonlandıran, yerel mahkeme kararını ortadan kaldıran, mahkemece uyulması zorunlu olan, kendine özgü bir işlemdir.

Dosyanın iadesi ile temyiz edilen karar ortadan kalkmakta olup, yeniden yapılan yargılama sonunda 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesine uygun olarak, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile sübuta ilişkin tüm deliller gösterilerek ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nu ile 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya uygulanıp,

cezaların kişiselleştirilmesinden sonra sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bu ilkelere uyulmadan 5237 sayılı Yasanın aleyhe olduğundan bahisle Yargıtay Savcılığı’nın iade işlemi üzerine ortadan kalkan karara atıf yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ve kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bakırköy 10. Asliye CezaMahkemesi’nin 26.09.2006 gün ve 2006/552 Esas ve 2006/526 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,