Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/10955 K.2013/15543

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargılama sırasında getirtilip incelenen İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/148 Esas, 2008/465 Karar sayılı dosyasında, 31.01.2008 tarihli mühür bozma suçundan dolayı 11.03.2008 tarihli iddianame ile dava açılıp 08.10.2008 tarihinde mahkumiyet kararı verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmış olduğu, uyap ortamında yapılan sorgulamada ise; sanık hakkında İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/678 Esas, 2010/432 Karar sayılı dosyasında, 19.02.2008 tarihli mühür bozma suçundan dolayı 22.09.2008 tarihli iddianame ile dava açılıp 26.05.2010 tarihinde mahkumiyet kararı verilmiş olduğunun belirlenmesine,

temyiz incelemesine konu dosyada 03.10.2007 tarihli mühür bozma eyleminden dolayı 04.04.2008 tarihli iddianameyle dava açılmış olduğunun anlaşılmasına göre; tüm eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek bir mühür bozma suçunu oluşturabileceği cihetle; anılan dava dosyaları ile tespit edilmesi halinde yakın suç tarihli dosyaların getirtilip bu yönüyle incelenerek, kesinleşmemiş olanların birleştirilmesi, kesinleşenin onaylı suretinin bu dosya içine konulmasından sonra, sanığın mühür bozma eylemleri ile ilgili zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması,

zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı, bu bağlamda sonradan sübutu kabul edilen eylem nedeniyle münhasıran önceki cezada zincirleme suç hükümlerinin uygulanması nedeniyle ortaya çıkacak olan ilave cezaya hükmolunabileceğinden, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve değerlendilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,