TCK'nun 142/1-b, 62/1, 58/6, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay; TCK'nun 116/1, 62/1, 58/6, 53/1 maddeleri gereğince 10 ay; TCK'nun 245/1, 43/1, 62/1, 58/6, 53/1, 52/2 52/4, 63/1. maddeleri gereğince dört yıl 2 ay hapis ve 20.820.00 TL adli para cezasıyla cezasıyla cezalandırılmasına, taksitlendirilmesine, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, mahsubuna, hükümle birlikte tutukluluk halinin devamına ilişkin.
1- Sanığın, kredi kartının kötüye kullanılması suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinde:
Mağdura ait kredi kartlarını haksız suretle elinde bulundurup, kullanarak yarar sağlayan sanığın, pişmanlık duyarak, mağdurun zararını gidermediği gibi, meydana gelen zararın kredi kartlarının kullanıldığı işyerleri tarafından bankalara ödenmesinin de etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirmeyeceği cihetle, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Ceza süresi itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMUK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın cezanın fahiş olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
2- Sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince:
Mağdurun, suça konu kredi kartlarının, kendisine ait evin kilitli bodrumunda bulunan koliler içerisindeki kapalı zarflardayken, burada yapılan tadilat sırasında çalışan işçiler
tarafından zarfların açılarak çalındığı yönündeki iddiası ile sanığın, suça konu kredi kartını ilişkiye girdiği bir kişiden aldığı yönündeki aşamalarda süreklilik gösteren ve aksi ispatlanamayan savunması karşısında, sanığın kredi kartlarını mağdurun evinden çaldığına dair mahkûmiyetine yeterli ve her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gözetilerek, yüklenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından beraati yerine isabetsiz gerekçelerle mahkûmiyetine hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.