Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/1417 K.2012/5639

1-)Sanık müdafiinin, “defter ve belgeleri gizlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra sonuç cezalar birbirleriyle karşılaştırılmak suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenmiş olup hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken hak yoksunlukları nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun sanık aleyhine olduğunun gözetilmemesi yasaya aykırı,

sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, hüküm fıkrasının 3. bendindeki “TCK.nun 62. maddesinin” ve “TCK.nun 51. maddesindeki” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine “765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi” ve “647 sayılı Yasanın 6. maddesi” ibarelerinin eklenmesine sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan “defter ve belgeleri gizlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-)Sanık müdafiinin, “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, KDV beyannamelerinden 2002 yılı Ocak ila Temmuz döneminde matrah beyan edilmiş olması nedeniyle, suçun son işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,