Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/18809 K.2014/2620

TCK’nun 203. maddesi, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılmasını cezalandırmaktadır.

Burada kamu idaresinin veya yasa ile yetkili makamlarının emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için eşyayı koruma altına alan ve başkalarının eşya üzerinde işlemde bulunmalarını önleyen iradesi, yasaya uygun olarak konulan bir mühürle açıklanmakta olup bu mührün açığa vurduğu iradeyi etkisiz hale getirerek onu ihlal eden herhangi bir eylem ile suç işlenmiş olmaktadır.

Mühür bir işaret ve semboldür, o nedenle mührün maddi varlığına el sürülüp sürülmemesi suçun oluşmasına etkili değildir. Bu husus anılan maddede açıkça mührün konuluş amacına aykırı hareket etmek olarak belirtilmiştir. Zira, önemli olan mühürle sağlanmak istenen amacın engellenmesidir. Dolayısıyla bu amacı ihlal etmeyen bir eylem nedeniyle mühür bozma suçunun işlendiğinden de söz edilemeyecektir.

İnceleme konusu somut olaya gelince.

04.09.2010 tarihinde bir ihbar üzerine sanığa ait işyerinde görevli memurlarca yapılan incelemede, daha önceden EPDK yetkilileri tarafından ... numaralı mühür ile mühürlenen yer altı tankına mevcut mührü bozmadan akaryakıt boşaltıldığının tespit edilmesi nedeniyle sanık hakkında mühür bozma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de, suçun oluşması için usulüne uygun mühürleme işleminin yapılması gerektiği, ancak iddianamede belirtilen mühürleme işlemine ilişkin tutanağın dosyada bulunmadığı anlaşılmakla;

mühürleme tutanağının aslı veya onaylı örneği ilgili kurumdan istenerek mühürleme işlemini yapan tutanak düzenleyicilerinin beyanları da alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,