Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/23077 K.2013/11582

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 gün ve 214/98 sayılı kararında açıklandığı üzere; hüküm ve kararlarda yasa yolu bildiriminin yasa yolu, mercii, şekli ve süresini de kapsayacak şekilde açıkça anlaşılabilir ve her türlü yanıltıcı ifadeden uzak biçimde belirtilmesi zorunlu olup, sanığın yokluğunda verilen ve 13.05.2009 tarihinde tebliğ olunan hükümde temyiz yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmemesi nedeniyle kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla;

eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan eski hale getirme isteminin kabulüne dair ek kararın yok hükmünde bulunduğu ve sanık müdafıinin öğrenme üzerine verdiği 26.03.2010 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “trafik ve tescil belgesinde sahtecilik, suç eşyasının kabul edilmesi” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 15.10.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,