Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/24828 K.2014/9089

1-"Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile vergi suçu raporu ve vergi dairesi mütalaasına uygun olarak "2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından sanığın cezalandırılmasının talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, dava konusu edilmeyen "2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" eyleminden mahkumiyet hükmü kurularak 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın gerçek bir ticari faaliyeti bulunmadan komisyon karşılığı 2005 yılına ait 783.788.00 TL tutarındaki 46, 2006 yılına ait 1.015.304.00 TL tutarındaki 35, 2007 yılına ait 1.938.886.00 TL tutarında 75, 2008 yılına ait 841.950 TL tutarındaki 45 adet faturayı sahte düzenlediğinin iddia ve kabul edilmesi,

sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yılları yönünden 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1 maddesi uyarınca temel hapis cezası suçun işleniş biçimi ve özellikleri göz önüne alınarak takdiren alt sınırdan 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesine rağmen uygulanan yasa hükmü olarak 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi de gösterilmediği cihetle,

“2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek “ eylemi yönünden gerekçe gösterilmeden “suçun işleniş biçimi ve özellikleri göz önüne alınarak takdiren “ denilmek suretiyle temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak 3 yıl hapis olarak belirlenmesi,