KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/30949 E., 2014/15884 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Sanığın, mağdurun evinde kaldığı sırada pantolonunun cebinde bulunan cep telefonunu çalmaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesindeki "bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak suç vasfında yanılgı sonucu eksik ceza belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin c fıkrasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle karar tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya, karışıklığa neden olacak ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Yasaya aykırı, sanık, müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/30949, K. 2014/15884, 29 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama