Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3463 K.2012/12813

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2005 gün 134-163 sayılı kararında açıklandığı üzere, 647 sayılı Yasanın 4. maddesinde açıkça; “uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez” hükmüne yer verilmiş bulunması karşısında, sanık ...'nun 765 sayılı TCK'nun 347, 59 ve 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile mahkumiyetine ilişkin hükmün, temyizi mümkün bulunduğundan, usul ve yasaya aykırı bulunan 11.11.2008 gün ve 2008/273-381 esas sayılı, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 28.09.2001'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,