Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/9092 K.2012/14612

01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı yasadan sonra sahte fatura düzenlemek suçunda vergi kaybının unsur olarak aranmaması nedeniyle faturanın sahte olarak düzenlemesiyle suçun oluşacağı, dosyada bulunan 21.06.2006 gün, VDNR-2006-638/36 sayılı Vergi Tekniği Raporundan sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait KDV beyannamelerinden 2002 yılının Aralık, 2003 yılının Ocak ila Aralık ve 2004 yılı Ocak ila Ağustos dönemlerinde matrah beyan edilmiş olması nedeniyle, suç tarihlerinin 31.12.2002, 31.12.2003 ve 31.08.2004 olduğunun kabul gerektiğinden, gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının, yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihleri olan 31.12.2002,

31.12.2003 ve 31.08.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4,