Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/17617 K.2015/31365

I- Sanıklar M.. B.., N.. A.. ve G.. D.. hakkında “2000, 2001, 2002, 2003 ve 2004 yıllarında gerçekleşen nitelikli dolandırıcılık”, sanıklar M.. B.. ve N.. A.. hakkında “2003 yılından gerçekleşen edimin ifasına fesat karıştırmak” suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında, sanıklara yüklenen "2000, 2001, 2002, 2003 ve 2004 yıllarında gerçekleşen nitelikli dolandırıcılık'' ve sanıklar M. ve N.'e yüklenen “2003 yılında gerçekleşen edimin ifasına fesat karıştırmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanıklar M.. B.., N.. A.. ve G.. D.. hakkında “2005 yılında gerçekleşen nitelikli dolandırıcılık”, sanıklar N.. A.. ve G.. D.. hakkında “resmi belgede sahtecilik”, sanık M.. B.. hakkında “görevi kötüye kullanma” suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

...... Üniversitesinde doktor olan sanıkların, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004 ve 2005 yılları içinde ....

Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ortopedi servisinde tedavi gören bir kısım hastaların diz ameliyatlarında kullanılan lazer probu isimli tıbbi malzemeyi tek bir hastaya kullanmaları gerekirken aynı malzemeyi birden fazla hastaya kullandıkları halde her bir hastaya ayrı prob kullanmış gibi işlem yaparak nitelikli dolandırıcılık, sanıklar N. ve G.'ın yapılan ihbar sonrasında konunun araştırılması üzerine incelemeye konu hasta dosyalarındaki kayıtlar üzerinde tahrifat yaparak resmi belgede sahtecilik,

aynı zamanda üniversite rektörü olan sanık M.'in kendisinin ve diğer sanıkların disiplin cezası almasını engelleyecek şekilde usule aykırı soruşturma yapılmasına neden olarak görevi kötüye kullanma suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarına konu eylemlerle ilgili ....Ticaret A.Ş yetkilisi ve çalışanları hakkında Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/131 esas sayılı dosyasında yargılama yapılıp verilen beraat kararının Dairemizin 06.06.2014 tarih,

2013/24694 esas 2014/11168 karar sayılı ilamı ile bozulduğunun ve soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak beyanlarına başvurulan kişilerin mahkemece dinlenmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin ve zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, 2008/131 esas sayılı dava dosyası ile temyize konu bu davanın birleştirilerek görülmesi, birleştirilmemesi halinde ise söz konusu dava dosyasının özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması,

kontrolör ve soruşturmacı tarafından beyanlarına başvurulan doktorlar T. ve C., hastane müdürü M. U., arşiv sorumlusu M. G., arşiv görevlisi K. Y. ve başhekimlik sekreteri Y. C. ile 29.07.2005 tarihli inceleme raporunu hazırlayan B. M. Ö., E. S. ve M. N.

T.'in tanık sıfatıyla celbedilerek iddia olunan ve savunulan hususlara ilişkin detaylı beyanlarının tespit edilmesinden sonra toplanan delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,