Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/2336 K.2013/7268

Sanığın annesinin ölümünden sonra emekli maaşını bankamatik kartı ile 01.06.2002 ila 01.09.2005 tarihleri arasında ATM'den çektiği anlaşılmakla en son eylem itibariyle zamanaşımı süresi dolmadığından tebliğnamedeki davanın düşmesi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I- Sanığa annesinin ölümünden sonra emekli maaşını bankamatik kartı ile ATM'den çekmek eyleminin gerçek kişilere yönelik hileli bir davranışta bulunulmadığından dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmayıp, 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 43 ve 168/2. maddesinde düzenlenen zincirleme surette kredi kartını kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

II-Suç tarihinin gerekçeli kararda, 01.09.2005 ve öncesi yerine hatalı şekilde 01.06.2002 tarihi olarak yazılması,

III- Kabule göre de

1- 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e, son maddesine göre adli para cezası tayin edilirken aynı Yasanın 61. maddesi de gözetilerek, 5000 günden fazla olmamak üzere tam gün sayısının belirlenip, varsa artırım nedenleri uygulanarak tespit olunacak cezanın bir gün karşılığı takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasının tayini, bu miktarın suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olmaması halinde iki katına çıkarılmasından sonra indirim nedenlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı,

3-Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK'nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında 'hükmün açıklanmasının geri bırakılması' kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmasında zorunluluk bulunması,