Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/24511 K.2015/31813

I) Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu cihetle, sanık Ü.. A.. ile sanık Ş.. A.. müdafiinin vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II ) Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıkların eylemlerinin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği niteliğinde olduğunun gözetilmemesi ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 43. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken “2 yıl 1 ay” yerine, hesap hatası sonucu “1 yıl 13 ay” hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.