Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/2670 K.2013/7795

Gümrük müşaviri olan sanık ...'ın Özemek fırmasının Güney Kore'den ithal ettiği mallarla ilgili 22.02.2000 tarihli gümrük giriş beyannamesini içerik itibariyle sahte düzenleyerek yüklenen sahtecilik suçuna iştirak ettiğinin iddia olunmasına,

04.02.2000 tarihinden sonra işlenen suçlarda 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun geçici 6. madde 6. fıkra hükmüne göre, "Gümrük müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları, görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı fiillerinin niteliğine göre Türk Ceza Kanununun Devlet memurlarına ait hükümleri uyarınca cezalandırılır." hükmü gereğince bu sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 339. maddesi kapsamında bulunması karşısında tebliğnamedeki bu sanık hakkında zamanaşımı yönünden düşme görüşüne iştirak edilmemiş,

adı geçen sanığın aşamalarda ithalatçı firma yetkililerinin ibraz ettiği fatura ve belgelere göre gümrük işlemlerini yerine getirdiğini savunması karşısında; memur olan gümrük müşaviri sanığın yanıltılarak evrak düzenleten firma yetkilisi sanıkların 22.02.2000 tarihli beyanname nedeniyle eylemlerinin de aynı Yasanın 342/1. maddesi kapsamında resmi belgede sahtecilik suçu kapsamında bulunduğu; yukarıdaki açıklamalara göre diğer gümrük müşaviri ...'ın düzenlediği beyanname tarihinin 17.01.2000 tarihli olması nedeniyle memur gibi cezalandırma hükmünün, bu sanık hakkında sözkonusu olmayacağı belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I- Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanıklar lehine olan 5237 sayılı TCK.nun 204/1.

maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği sanık ... için 17.01.2000, sanıklar ... ve ... için 17.01.2000 ve 22.02.2000 gümrük giriş beyannamelerinin düzenlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,