Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/4940 K.2014/18034

1-Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu sahte araç plakaları duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve yapılan sahteciliğin aldatıcı nitelikte olup olmadığı kararda tartışılıp denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Olay tarihinde sanığın katılana ait aracın ruhsat fotokopisini ele geçirerek, bu ruhsat bilgilerine göre düzenlettirdiği sahte plakaları aracına takmak suretiyle kullandığının iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın üzerine atılı sahte plaka kullanmak eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerin suç tarihi ve nitelikleri itibariyle 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyen sanık hakkında, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, aynı Yasanın 231/6. madde ve fıkrasında gösterilen objektif ve sübjektif koşullar değerlendirilmeksizin, sabıkasının bulunduğundan bahisle dosyaya uygun düşmeyen gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c- Suça konu sahte araç plakalarının dosyada delil olarak saklanması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi