Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/11163 K.2016/212

Katılan adına düzenlediği sahte senetler ile icra takibi yaptığı iddia olunan sanığın, senetleri katılanın aralarındaki borç ilişkisine istinaden... aracılığıyla gönderdiğini savunması, katılanın aşamalarda, borç ilişkisini doğrulamakla birlikte senetlerin bununla ilgisi olmadığını, bu senetlerin imza ve kaşesinin kullanılması suretiyle tanzim edilmiş olduğunu ileri sürmesi, sanık müdafiince soruşturma aşamasında bir kısım faturalar, temyiz aşamasında ise, 17.11.2011 tarihli bir protokol sunulmuş olması,

dosya içerisinde fotokopisi bulunan bilirkişi raporlarına göre, senetler üzerinde icra hukuk mahkemelerince imza incelemesi yaptırılmasına rağmen kaşe ve yazılar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi için, sanığın suç tarihi itibariyle sosyal ekonomik durumunun gerek kolluk marifetiyle gerekse ilgili kurumlardan araştırılmak suretiyle, bu miktarda bir borç ilişkisi içerisine girip giremeyeceğinin,

anılan meblağın toplam malvarlığı içerisindeki değerinin belirlenmesi ile icra hukuk mahkemelerindeki bilirkişi raporların aslı ya da onaylı örnekleri ile suç tarihinde katılanın firmasınca kaşe kullanılmak suretiyle oluşturulmuş belgeler getirtilerek, senetler üzerindeki yazı imzaların, sanık, katılan ve ... eli ürünü, kaşe izlerinin ise... Ltd.

Şti'ne ait olup olmadığı; ilgili şirketlerin defter ve belgeleri incelenerek böyle bir hukuki ilişkinin mevcudiyeti bilirkişi marifetiyle belirlendikten sonra, suçun sübutu halinde, bilirkişi raporu, sunulan faturalar, protokol ve hukuk davaları nazara alınarak, eylemin 5237 sayılı TCK.nun 211. maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmadığı da tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Kabule göre de; a.

Suça konu belgelerin dosya içerisinde delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b.

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,