KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/14079 E., 2015/24406 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren 04.12.2008 tarihinde kesinleşen ... Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2006 tarih 2005/172 Esas ve 2005/186 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha az cezayı içeren ilamın esas alınması, 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 43/1. maddelerinin uygulanması ile 2 yıl 6 ay olarak belirlenen cezadan aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 1 yıl 13 ay denilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Suça konu trafik belgesindeki 15.08.2007, 14.08.2008 ve 08.12.2010 tarihli muayene işlemlerinin sahte olarak yapıldığı, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, mahkemece suça konu motorlu araç trafik belgesindeki muayene işlemlerine ilişkin olarak gözlemde bulunmak amacı ile emanetteki belge aslının 05.06.2012 tarihli 5. celseye getirtilerek incelendiği, 17.08.2008 ve 14.08.2009 tarihli muayene işlemlerinin iğfal kabiliyetinin olmadığı,
08.12.2010 tarihli muayene işleminin ise iğfal kabiliyetini haiz olduğu kanaatine varıldığı ve bu hususun gerekçeli kararda da yinelenmesi karşısında. 17.08.2008 ve 14.08.2009 tarihli muayene işlemleri bakımından sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı ve suçun teselsül ettiğinden söz edilemeyeceği gözetilmeden, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/14079, K. 2015/24406, 31 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama