Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/14887 K.2015/31962

Sanık hakkında verilen kararın hüküm fıkrasında, suç adının sehven hırsızlık olarak belirtilmesi, gerekçeli karardaki suç adının ve hüküm fıkrasında uygulama maddesinin doğru olması karşısında; mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüş, sanık B.. E..'in mahkeme huzurundaki 19.12.2012 tarihli beyanında; suça konu sözleşmenin kendisi tarafından düzenlendiğine, müşterinin nüfus cüzdanı fotokopisi altındaki adres ve telefon bilgilerini içerir yazıları kendisinin yazdığına dair beyanları karşısında, tebliğnamedeki 2-a numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Kanun hükümlerine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, Kabule göre de;