Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/9209 K.2017/3356

Mahkemece düzenlenen ve hakim imzalı dosya gönderme formunda temyiz dilekçesinin 31.01.2014 olarak belirlenmesi karşısında, Cumhuriyet savcısının temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...'in, ana bayi olarak diğer sanığın işlettiği alt bayide düzenlendiği sabit abonelik sözleşmesini yalnızca aktive ettiği ve eyleme iştirakine ilişkin dosya kapsamında başkaca delil de bulunmaması karşısında, bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdur ... adına oluşturulan hattın sanık ...'nun alt bayiliğini yaptığı firma tarafından hazırlandığının sabit olduğu ve suçtan kaynaklanan menfaatin sanık ...'na ait olacağı cihetle, atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu anlaşılmakla;

hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Kanun hükümlerine göre önödeme önerisinde bulunularak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,