Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/2650 K.2019/4285

1)Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında... isimli şahsa işlerini takip etmesi için vekaletname verdiğini, sonrasında ne olduğunu bilmediğini, 2009 yılında terk dilekçesi verdiğini, fakir bir insan olduğunu ve böyle işlerden anlamadığını belirtmesi;

muhasebeci ...'ın 04.03.2009 tarihinde vergi denetmenine verdiği ifadesinde sahte fatura ticareti yapan ... ve ekibi tarafından bir çok faturanın para karşılığında satıldığını ve bunlar arasında ...'ın şirketin Pınar İnşaatın faturalarının da bulunduğunu, ...'ın faturalarını ... ve ...'ın sattığını belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; öncelikle dosya arasında bulunan suça konu fatura asıllarının sanığa gösterilerek faturalardaki imza ve yazıların kendisine ait olup olmadığının sorulması;

kendisine ait olmadığını söylediği takdirde ise suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri/kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve gerekirse yüzleştirme yapılması; ilgili noterlikten sanığın savunmasında bahsettiği......'e vekalet verip vermediğinin araştırılması ile verildiğinin tespiti halinde bu vekaletin onaylı suretinin dosya arasına alınması;

...... ve ......'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılması ile bu kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, gerekirse imza ve yazı örneklerinin alınması; suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa, ......'a ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)... sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,