Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3133 K.2018/3559

Sanık müdafiinin, beraat hükmü nedeniyle avukatlık ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazında bulunduğu anlaşılmakla, bu istemle sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü: I-"2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan davada suç tarihinin, en son faturanın kullanıldığı kurumlar vergisi beyannamesi tarihi olması nedeniyle suç tarihinin 2005 takvim yılı için 16.04.2006 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1e, 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 16.04.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan,

sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

II-"2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında söz konusu faturalarda yer alan emtiaları adı geçen şirketlerden aldığını, kesilen faturalar karşılığında resmi ödemeler yaptığını, faturaların sahte olduğunu bilmediğini, suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi, Dairemizin 2018/1532 Esasına kayıtlı suça konu faturaları düzenleyen... Müh. Taah. Asansör Elkt. İnş. Ve Malz. San. Ve Tic. Ltd.

Şti. yetkilisi...'un hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiası ile Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/692 Esas, 2015/283 karar sayılı dosyasında verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde onanmasına karar verildiği, yine Dairemizin 2016/4715 Esasına kayıtlı suça konu faturaları düzenleyen ...Yapı Malz. Mühen. Met Bilg. Oto Yedek San Tic. Ltd.

Şti. yetkilisi ...'un hakkında da 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiası ile Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/288 Esas 2012/1058 Karar sayılı dosyasında verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde onanmasına karar verilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; dosya içerisinde 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin faturaların bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında;

sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler ile sanığın faturaları aldığını beyan ettiği ...’ın, CMK'nın 46/1-c ve 48. maddeleri uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

b)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeleri, satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a)1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

b)Suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 26.04.2007, 26.04.2008, 26.04.2009 olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2006, 2007, 2008” şeklinde yanlış yazılması,