Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3273 K.2018/2950

1- 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, 02.03.2010 tarih,... sayılı vergi tekniği raporunda 2010 takvim yılına ilişkin bir tespite yer verilmediği, Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2010 tarih ve 2010/1349 esas sayılı iddianamesine konu edilen 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemine ilişkin vergi suçu raporu ve dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı,

her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenleme eylemlerinin birbirinden ayrı suçları oluşturduğu gözetilip, vergi dairesinden sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemine ilişkin mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- ...

Vergi Dairesi mükellefi olan sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın, ..., ... ve ...isimli kişiler tarafından sigortalı işçi olarak çalıştırılacağını düşünerek bazı belgeleri imzaladığını, adına mükellefiyet tesis ettirildiğinden haberdar olmadığını savunması, dosya arasında bulunan ...Noterliği’nin 31.03.2009 tarih, ... yevmiye sayılı vekaletnamesi ile sanık tarafından ticari faaliyetin yürütülebilmesi için ..., ... ve ... isimli kişilerin vekil tayin edildiği,

02.03.2010 tarih, ... sayılı vergi tekniği raporunda, ..., ... ve ... isimli kişilerin başka şirket yetkilileri ve mükellefler tarafından da vekil tayin edildiklerinin ve bu kişilere vekaletname veren mükelleflerin tamamının muhasebe işlerinin ... tarafından yapıldığının, bu kişilerin bir organizasyon dahilinde sahte belge ticareti yaptıklarının belirtilmesi, Mahkeme tarafından tarh dosyasında bulunan, mükellefiyet tesisi için vergi dairesine sunulan belgeler üzerindeki imzaların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve ...

Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.03.2012 tarihli ekspertiz raporunda, 31.02.2009 tarihli işe giriş bildirgesinde, 06.04.2009 tarihli yoklama fişinde, 30.03.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde ve imza beyannamesinde ... adına atılı imzaların, sanığın elinden çıkmadığı belirtilmiş ise de, sanığın, noterde bazı belgeleri imzaladığını kabul etmesi, dosya içerisinde bulunan belgeler üzerinde sanık adına atılı imzalar ile sanıktan imza incelemesi için alınan örneklerin gözle görülür şekilde birbirinden farklı olduklarının anlaşılması,

incelemenin sanıktan alınan imza örnekleri ile yapıldığının, sanığın, suça konu belgelerin düzenlendiği tarihe yakın zamanlarda atılmış, kurum ve kuruluşlardan uygulamaya elverişli imza örneklerinin toplanmadığının, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından; öncelikle sanıktan, tarh dosyasında bulunan belgelerde adına atılı bulunan imzalardan hangilerinin kendisine ait olduğunun sorulması, sanığın suça konu belgelerin düzenlendiği tarihe yakın zamanlarda atılmış uygulamaya elverişli imza örneklerinin kurum ve kuruluşlardan toplanarak,

mükellefiyet tesisi için gerekli, tarh dosyasında bulunan belgeler üzerinde atılı bulunan imzaların, sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın savunmasında adı geçen ..., ...ve... isimli kişilerin, CMK'nın 48. maddesine göre kendileri aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenerek beyanlarının tespit edilmesi,

toplanan delilere göre sanığın, kendi adına mükellefiyet tesis ettirdiğini bilerek hareket ettiğinin kabulü halinde, 213 sayılı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca defter ve belgeleri ait olduğu yılı takip eden 5 yıl boyunca muhafaza ve istenildiğinde ibraz etme sorumluluğunun, mükellefe ve/veya vergi sorumlusuna ait olduğu gözetilip sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yetersiz ekspertiz raporuna dayanılarak sanığın beraatine karar verilmesi,

3- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından,

suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri araştırılıp, getirtilerek yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, Ba-Bs form analizine göre sanıktan mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükellefler hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması,

suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve sanığın, ticari işlerini yürütmesi için vekalet verdiği ..., ... ve... isimli kişileri tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ve vekalet verdiği kişilere aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,