Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6160 K.2019/7178

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanık müdafiinin 26.11.2013 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını da temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede:

A)Sanık hakkında "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B)Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında işlerinin bozulması nedeni ile 2009 yılının haziran ayından itibaren iş yapamadığını, çalıştığı dönemde yaptığı iş karşılığında fatura düzenlediğini, sahte fatura düzenlemediğini, kendisine gösterilen ve imzaları kendisine ait olmayan faturalardaki imzaların işyerinde çalışanlara ya da muhasebecisine ait olabileceğini belirtmesi.

29.04.2013 tarihli bilirkişi raporu ile 2009 takvim yılına ait bir kısım fatura asıllarında yer alan imzaların sanığın eli ürünü olmadığının tespit edilmiş olması; vergi tekniği raporunda sanığın 2009 yılında bir kısım mükellefler için düzenlediği faturaların tamamının sahte olduğunun, bir kısım mükellefler için düzenlediği faturaların ise %96'lık kısmının sahte olduğunun bildirilmesi ancak bu değerlendirmeye sanığın vergi denetmenine verdiği ifadesi sonucunda ulaşıldığının anlaşılması;

vergi tekniği raporu içeriğinden 18.06.2012 tarihinde düzenlendiği anlaşılan ancak dosya arasında bulunmayan vergi inceleme tutanağında sanığın 2009 ve 2010 yıllarında bir kısım gerçek satışlarının bulunduğunu, bir kısım faturaların da sahte olarak düzenlenmiş olduğunu, 2009 yılında belirtildiği gibi yüksek ciro yapmasının mümkün olmadığını, muhasebecisi ... ya da çalışanı ...'in kendisinin haberi olmadan faturalarını kullanarak sahte fatura düzenlemiş olabileceklerini beyan etmesi; yine aynı tutanakta ...'ün sanığın iddiasını kabul etmeyerek,

faturaların düzenlendiği firmalarla yüzleşebileceğini, imza ve yazı örneklerine bakılabileceğini belirtmesi ancak mahkemece ... ve ...'in dinlenmemiş olması; vergi tekniği raporunda sanıktan mal veya hizmet alımında bulunduğu tespit edilen mükellefler hakkında sahte belge kullanımı yönünden vergi incelemesi yapılması gerektiğinin belirtildiği ancak bu vergi incelemelerinin akıbetine ilişkin bir araştırma yapılmadığının da anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1)Öncelikle suça konu 2010 takvim yılına ait fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi ile bu faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının ve vergi denetmenine verdiği ifadesinin doğru olup olmadığı hususunun da sorulması, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, ... ve ...'e ait olduğunu söylemesi halinde; ... ve ...'in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)... ve ... de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ... ve ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...'e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

4)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ... ve ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5)18.06.2012 tarihli vergi inceleme tutanağının ilgili vergi dairesinden temin edilerek dosya arasına alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

6)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden de yasaklanması gerektiğinin gözetilmemesi hususunun Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,